müziğin sesini duyabiliyormusun?

bir huyum vardı asla vazgeçmemek gibi..tüm rüyaların
dışında bir düştü bu ;varlığını hissedebildiğin ancak dokunamadığın bir gerçeklikti.
damarlarında dolaşan beyaz sıvıydı..
karmaşık bir birliktelikti kırmızı tarafıyşla yaşadığı;hayatta tutan ve öldüren yavaş yavaş..
oysa ben göğsümden gelenle emziriyordum düşmanları,kırmızı dudaklarıyla
bir oluyordum onlarla.tanrım nasıl bir çıkmazdı buyaşadığım;
yalnızlığın senfonisinde kendine yapılan mastürbasyonun çığlıklarının sağır eden sesi..ve tutamadığın,dokunamadığın,
dayanamadığın varlığından varlığınca şüphe ettiğin ruhsal bozuntunun verdiği hazin haz.
evet bekliyorum son dönemecimi;yaprak dökümünün olduğu mevsimde.
hala vazgeçmedim çitlere takılmış çakal gibi acılar içindeki güçlü varoluşumdan..
tanrım;aynaya baktığımda seni görmek nedenli büyük bir mecaz bize bahşettiğin..
gözümü kırpsam safça bakarsın bilirim.ve izlediğini
hisseder ruhum döne döne şeytanla raksederken ,benliğimin aynasından beni.
evet vazgeçmedim oyun sahnemden perdeyi indirmeye oyunculara.evet maestro müziğe başla....