ışık-zaman-aşk ve ben

kevgire dönmüş bir aşk masalında

zaman uzay eğimini farkettim.

aşk bir uyduydu kayıyordu uzayda

ve zaman geçmiyordu fiziğin anlamsızlığında.

ben kendi etrafımda dönüyordum.

güneşe yaklaşıyordum santim santim;

cehennem yaklaşıyordu.

dejavu yaşıyordu boşluklarında beyin

ve zaman tekrarlıyordu kendini.

bilmin bilemediği gerçeğinde

tarih değişiyordu.

zihnin karmaşık kısımlarında

kabullenmekle sorgulamak arasında

gidip geliyordum.

ağır bi kenetinezi yaşanıyordu zihnimde

ışıkmıydı aynayı kıran

yoksa zihinmiydi;

partiküllerin görülemediği

gerçekliğin okyanusunda

hareket yönünde görünemeyenmiydim..

gün doğumunu izleyen

ve ışık-zaman- aşk üçgeninde gidip gelen

zamanın labaratuvarlarında

bilmin bile hasta kabul etmediği

nede olsa bir hayalperesttim ben

ve ilim sukunet istiyordu.